başlıksız

yüreğimin yaralı köşesindeki kardeşim tam sekiz ay geçti sensiz..gittikçe seni daha çok özleyeceğiz..nasıl özlemeyiz sanki bize güzel anılar bırakmak istermiş gibi ön ayak olduğun birlikteliklerimizi..tabiata olan tutkunla güzel ilkbahar günlerinde gittiğimiz pikniklerle kendini mi hatırlatmak istemiştin acaba.. hele o Ömerli de en son yaptığımız buluşma..üzerinden ne kadar zaman geçti bilemedim ama yok öyle bir güzellik bu aralarda..sen olmadan biz beceremiyoruz toparlanıvermeyi...yapabildiğimiz zamanda bizi seyret olur mu..19 mayısta unutma emi..

............

...bu gün tam 2 ay oldu sen bizleri bırakıp gideli..Güz günleri geldi geçiyor karakış neredeyse kapıya dayandı....Güz gülleri ise olanca güzellikleriyle heryerde..Sen de canım kardeşim misler kokulu en güzel güllerle bezeli cennet bahçelerinden bir köşe olmasını diledigim ebedi mekanında melekler gibi uyu olur mu.....

..kardeş acısı..

..........yıllar önce en büyük acının bu acı olduğunu söylemişlerdi iki gün önce yaşayarak daha iyi anladık Meleğimiz kanatlanarak bizi bıraktı buralarda hüzünlü bayram arefelerinde...Babacığın seni karşıladı mı oralarda...Bizler de senin gibi Yaradana kavuşacağımız güne kadar duyduğumuz acı ve hüzünle ama bize yaşattığın güzelliklerle gülen gözlerinle hatırlayacağız her daim....Kabrin nurla dolsun mekanın cennetin en yüce makamları olsun caanım kardeşim....

20 yıl sonra yeniden

...kısmetimizde oralara kısacık da olsa gidip gelmek varmış.. Yaradana şükürler olsun ..Gönlünden geçirenlere hazırlık yapanlara kısaca herkese tez zamanda yollar açılsın engeller kalksın.. En başta bu istegini beyan etmiş ancak şu an en imkansız kişi için bu dua mucize olarak gerçekleşsin..Şimdilik yazacaklarım bundan ibaret..

21'likten 11'lik e ...

Canım Mu...'m ,

Demin Elif ablanın mektubunu bitirdim sonra da sana çok yazmak istedim! Umarım iyisindir birtanem! Şu an yazarken çok garip geliyor yani benim yazdıklarımı anlaman yani okuma yazmayı bilmen :) Abla iyi misin diyebilirsin ama hakikaten çok garip geliyor çünkü senelerin nasıl hızlı geçtiğine inanamıyorum? Sen 4 yaşındayken falan benim senin hakkındaki en büyük hayalim senin okula başlaman ve benim de senin veli toplantına gitmemdi :)Sadece bir defa nasip oldu. O zamanda çok gururlanmıştım çünkü kendimi çok şanslı hissetmiştim senin gibi bir kardeşim olduğu için hala da öyle hissediyorum!!!

Şu an birsürü çelişkinin içinde olduğunu biliyorum yani aklındakileri,sıkıntıları...Yani belki de yoktur? Yani tam biliyorum değil ama hissediyorum!!!En önemlisi herşeyi yaşarken yani özellikle kötü zamanları ,o zamanların da geçeceğini bilip yaşamak ve o deneyimlerden de ders çıkarmak ? Mesela ben de bazen burda sıkılıyorum yani herşey tabi ki göründüğü gibi kolay değil ama hep dua ediyorum Mu...'cum biliyorum başarılı bir öğrencisin belki böyle nasihatlerin lüzumsuz olduğunu düşünüyorsun ama ben de söylemeden yapamam çünkü sen bizim sorumluluğumuz altındasın,ilerde pişman olmanı istemiyorum!! Benim tek isteğim planlı,programlı çalışman ,ödevlerini düzenli hazırlaman ve derslerde çok iyi konsantre olman!!! Ülkemizdeki sistem durmadan değişiyor üniversitelere girmek için ama bu hiç önemli değil eğer sen kendini şimdiden hazırlarsan disiplinli çalışma ortamına!! Haksız mıyım? Bence değilim çünkü yaşadım hepsini...

Benim çok önem verdiğim bir başka konu da bildiğin gibi annem! Yani hem annem,babam,abim yani bütün büyüklerin!Bak Mu'cum çevremize baktığında bizim ne kadar güzel bir ailemizin olduğunu görebilirsin!Hem gelenek,göreneklerine bağlı hem de modern. Yani hem dini inaçlarımız yerinde Allah'a şükür , hem de annemiz babamız her konuda ne kadar anlayışlı. Ben şu an buradaysam annemin,babamın sayesinde!!! Onlar izin vermeseydi veya dar görüşlü insanlar olsaydı gelebilir miydim , hayır?!!!O yüzden Allah'ıma hep şükrediyorum!Ki sen bence çifte şanslısın yani hem annem,babam hem de iki tane pırlanta gibi:) birazcık da kendimizi övelim:)) üniversiteye giden abin,ablan var! Ne kadar büyük bir şans farkında mısın? Bence farkındasın:)Yani şimdi ablan yanında olmasa da yazın gümbür gümbür geliyor:) Sonra da hep beraber olacağız zaten,inşallah! Ben sana her zaman yardımcı olmaya hazırım güzelim yeter ki sen saygılı,sevgili ol!Bu arada artık daha oturaklıyım yani oradaki gibi değilim:) Hani durup dururken bağırıyordum ya eskiden yok artık öyle birşey,sabretmeyi öğrendim:) Ama hala takıntılarım var , sakız çiğneme falan filan gibi :)

Güzelim başka bir isteğimde konuşma tarzına dikkat etmen yani sadece dışarda değil annemle,babamla da güzel güzel konuşman yani laf batırır gibi değil lütfen!!!!!!! Ve de kibar olman,ama biliyorum kibarsın yani doğuştan gelen bir zerafetin var yani benim gibi değilsin!Yani ben eskiden değildim şimdi daha kibar olabiliyorum:)

Canım aman ablacım hep nasihat vermişsin diyebilirsin ama ne yapayım işte ben seni hep iyi görmek istiyorum o yüzden:)Ama tabi ki bu senin hayatın istediğini yapmakta özgürsün:)

Mu'cum bir de nolursun odanı çok dağınık bırakma:)

Bir de dişlerini fırçalamayı unutma bir de okula giderken saçın başın herşeyin düzgün olsun,ayakkabıların falan temiz tamam mı birtanem! SENİ ÇOK SEVİYORUM ve ÇOK ÖZLEDİM muckmuck

Ablacığın Ay...

Chichester

o1.2oo4

Bunca yıl geçmiş bu satırların üzerinden.. Dün akşam abilerinin doğum günüydü. Ailemize 2 yıl önce dahil olan oğlumuzla birlikte çok güzel bir akşam geçirdik. Buz gibi havada , sımsıcacık bir ortam oluşturduk beraberce.. Böyle huzurlu zamanlar , herkese nasip olsun.Bugün malum eski arkadaşları buluşturan sanal mekanda sevgili Yüksel arkadaşıma ve boyunu aşmış evlatlarına rastgelince bu satırları yazmaya karar verdim. Her ne kadar özel hayatı ayrıntılarıyla yazmayı istemesem de onları görünce yazmak istedim.

Kıskanma Tüsi'm...

O senin yeğenin.. Bu güzelliği sayfamızdan mahrum bırakmak haksızlık değil mi. Gözlere baksana. Tüyleriyle aynı renk. Senin gibi kara kız değil; sarışın bir prenses..(ama senin o kara suratının ortasındaki okyanus rengi gözlerini de hiç yabana atmayalım daha güzel bence). Oğuzk ile Gülümün hayatına üç aylıkken giriveren şirinlik muskası.. Benim Paçozumu almadılar diye kızmışlığım da vardır hani ilk görüşümde. Ama insann içinde güzel duygular uyandıran bir varlık o.. Bana yorum da bulunurmuş kendi lisanı ile. Bir önceki yazıda görüldüğü üzere..

Velhasıl günlük yaşantının hay huyu, telaşı içinde bize renk, huzur ve mutluluk veren herşeye şükranlarımı sunalım. Yine alttaki yazıda düzenli aralıklarla geleceğimi belirtmişim ama nerdeee. Günler su gibi akıp gidiyor bu akışa neler sığıyor neler atlanıyor nelere şahit olunuyor. Üstü kapalı satırları açmak var; herbiri birer konu başlığı olacak yazılar var aklımda zamanı gelince bir bir dökülecek... Nerelerdeyse ortaya çıkar umarım ilk zamanlardaki yazma isteğim. Yorum gönderdiğim bir blogda (Hakan&Korsan) sayfamı görünce çok sevindim ama elim ayağıma dolaştı bundan sonra daha özenli olmalı, hata yapmamalıyım kaygısına kapılmadım da değil. Teşekkürlerimi gönderiyorum. Sanal da olsa insan blog kardeşlerini bulabiliyor gerçek yüreklerini güzel gönüllerini açtılarsa. Satırlara yansıyor bence. İyiye güzele doğruya giden hayat yolculuğunda gerçek en yüce değerlerle buluşmak umuduyla..

..çok şükür yeniden buradayım..
Bu kadar seyrek aralıklarla geldiğim için üzgünüm.Sanki yazma özürlü oldum. Son aylarda konuşarak iletişim daha geçerli oldu benim için.. Aklımda yazacak çok konu var..sıraya koyma; ifade etme becerisi yok şimdilik.. Belki açılır diye başladım tekrar..
...Önce Tüsi hanımdan başlayalım..Şu an mutfağa kendimiz için getirdiğim fakat ilk fırsatta onun oturduğu minderli sandalyedeyim. O tabiki dışarda yoksa rahat vermeyecek zaten o aramıza karışalı beri mutfak kapısı sürekli kapalı..Önce kestane sonra yeşil ,siyah farketmez her zeytin tanesi(mutfakta benim tembelliğimin geçmesini bekleyerek işlem görecek her türlü nevale ) oyun materyali onun için.. Kapıyı açık bulduğu anda alıp oynamak; bütün heryeri dolaştırıp en sonunda alamayacağı bir yere tepmek.. Hanımefendinin umurunda aklında mı bebeleri.. Keyifler ala bir de kaloriferler yansa sıcacık sıcacık evin konforu tam olsa..Bu sabah öyle bir yerde uyurken buldum ki..al beni hamur gibi yoğur diyor bakışlar..Zaten kaç kez ona özgü değişik yerlerde bulmuşluğum var..Eee her ne kadar O'nu keyfinde olmakla suçlasam da herzaman heryerde anlatmakla bitiremediğim 4-5 aylık annelik serüveni var...Bazen düşünüyorum bu yaratıklardan öğrenmeli insan hayatı..keyif yapmayı..rahatlığı ..dinginliği..v.s'yi..
İki gündür dışarı çıkmak için nedenlerim var..ama çıkmadım Dün küçük kızımın okul arkadaşının babanesi bugün de benim babanemin ablasının kızı Melahat abla vefat etti. Yüce Yaradandan ikisine de rahmet diliyorum ..Özellıkle yakınım olan büyüğümüz yazın ilerlemiş yaşına göre oldukça iyiydi.. Hatta ramazan ayında köyde amcamın evinde iftar davetindeydik.. Geride kalan iki kızına sabırlar diliyorum..Nursen ve İlksen ablalara.. Değerli anneleriyle çok güzel yaşadılar ve baktılar O'na..İşsever ailesine de ayrıca başsağlığı diliyorum buradan..Fani dünya işte ..Gelen gidecek hayatın değişmez kuralı..Güzel yaşamak , iz bırakmak.. Bu satırları yazarken mutlu olduğum için şu an güzel yaşıyorum; ufacık da olsa bugünüme bir iz bırakıyorum klavyeden acemice de olsa parmaklarımı kaldırırken..